NVC – Zwaagdijk VE1 5-1

23 september 2012

Roadtrip Naarden.

Altijd leuk als je de eerste uitwedstrijd direct ook maar het verst is.
Lichte paniek bij de mannen,want hoe pak je zo’n wereldreis aan. Sommigen onder ons zijn zelfs nog nooit zo ver op vakantie geweest. Maar waar een wil is,is een weg,dus na een middagje brainstormen kwam het besluit om maar met de bus te gaan.
Bus was gauw geregeld op de harddraverij van Medemblik en chauffeur bood zich deze dag vrijwillig aan. Aangezien Naarden niet om de hoek ligt,werd besloten om zondagnacht/ochtend om kwart voor 9 te vertrekken. De meeste weken is om 10 uur verzamelen al een uitdaging voor de meesten,maar nu was er geen mens te laat. Een enkeling lag zaterdag al in slaapzak voor de kantine. Kwart voor 9 dus stond de glimmende VIPbus ons al op te wachten bij de kantine. Van alle gemakken voorzien en hypermodern. Rollend over elkaar wist een ieder een plekkie te bemachtigen en kon de reis beginnen. Na het gebruikelijke praatje van de chauffeur(Jullie zijn niet verzekerd in de bus!)werden kannen met koffie uitgeschonken en borden boordevol lekkernijen gingen de bus rond.

Volwassen mannen zaten te genieten of ze voor ’t eerst op schoolreisje waren. Lichte paniek ontstond toen er vernomen werd dat er geen suiker en melk aanwezig was. Klein smetje om mee te beginnen. Pratende vort kwamen we erachter dat we geen shirts hadden meegenomen,dus na enig overleg werd er door Björn geregeld dat de shirts in Naarden afgeleverd werden. 2 tellen later zagen we het vliegtuig al overvliegen,niks an ’t handje dus. In Naarden aangekomen moest nog even op de tomtom gekeken worden waar we precies moesten wezen. Er zat nog een ouwe versie in de bus,die nog niet opgedate was,maar na enig geblader werden alle telefoons tevoorschijn getoverd en waren we in mum van tijd op de plaats van bestemming. De bus werd netjes geparkeerd naast de Austin Martins en Bentleys en veilig afgesloten met een hangslot.


Het complex van NVC,opgebouwd in Art Deco-stijl,lag er mooi bij op deze frisse septembermorgen. De terreinknecht had ’s morgens in alle vroegte het gras nog gemaaid met de kunstgrasmaaier,dus aan het veld kon het niet leggen mochten we de bietenberg op gaan. Nadat we de kantine,voorzien van loungebanken,hadden bezichtigd gingen we de onlangs gerenoveerde kleedkamers opzoeken. Zowaar hadden we vandaag ook nog eens genoeg spelers en 2 keepers. Ja Simon C. was ook aanwezig ondanks dat het eigenlijk niet zijn beurt was. Dit getuigd toch van klasse,alleen had hij niet veel zin om zich om te kleden,dus maar 1 wissel.
En ja hoor,laten daar de shirts ook aankomen. Toppertje van Do en Do. Nieuwe shirts van onze nieuwe sponsor Horizon Flowers BV. Een beter voorbereiding kan je je toch niet wensen zou je zeggen. De toss ook nog gewonnen,maar toen kwam ‘t. Verteld de scheidsrechter doodleuk dat ze in Naarden 2 keer 35 minuten spelen. Daar was afgelopen week niet op getraind,dus paniek in de tent. Hier was niet op gerekend door ons en dit kon ons vertrouwde spel weleens in de war schoppen. NVC bleek ook voor ons een niet te nemen vesting,al werden ze geholpen door de scheids. Een meter voor de doellijn wordt daar ook als doelpunt gerekend. Ons lichtvoetige tiktakvoetbal kon ons niet aan de overwinning brengen,al werd wel de eer gered door Friedus. Na deze afstraffing de douches opgezocht en en daarna de kantine in.

De Naardelingen bleken goeie gastheren en trakteerden op warme hapjes en drankjes. Dit lieten we ons heerlijk smaken en na een uurtje netwerken werd de comfortabele bus weer opgezocht. Nadat de chauffeur de combinatie van het cijferslot weer wist konden we vertrekken en huiswaarts keren. Dit alles onder het genot van een drankje en sfeermuziekje. Van al dat drinken wordt de blaas ook al voller,dus ff een sanitaire stop bij Sassenheim aan de Berm. Onderweg wist iemand een kortere route,die ons langs Volendam bracht. Niet alleen langs,maar ook in Volendam. Een gezonde wandeling over de dijk met de zilte lucht in ’t gezicht eindigde in ’t Gat. Hier werd verder gefeest om het verlies wat dragelijker te maken. Een uurtje later allemaal de bus weer in en nu echt richting huis. Op Zwaagdijk aangekomen kwamen we tot de conclusie dat ’t een zéér geslaagd uitje was ondanks het verlies. Dus met goeie moed op naar volgende week.

De Coach

Share Button

Reacties zijn gesloten.