Zwaagdijk – Berkhout 8 mei 2011

Ondanks of is het dankzij het kampioenschap van onze vrienden van KGB wisten de 45 plussers van onze RKVV tegen Berkhout een behoorlijk pot op de bruine mat te leggen. Van enig motivatiegebrek was niets te ontdekken en de uitslag is daar het bewijs van.Maar zo simpel leek het in de 1e helft allemaal niet te gaan. Het (zeer gedurfde) buiten het elftal laten van de makkelijkst scorende spits van het westelijk halfrond Timotinho, de hitte, hobbelig, kermis Andijk, moederdagplichten en wat valt er nog meer te verzinnen, maakten het er niet gemakkelijker op. Het was uiteindelijk Cees S. die als enige het net kon laten bollen. Een bekeken schot hoog in de kruising, bleek effectiever dan alle pogingen om de keeper van Berkhout via de grond te verschalken. De goeie man bleek een veldspeler te zijn, die in zijn benen meer capaciteiten had dan in zijn handen.
Het 2e bedrijf was nauwelijks goed op gang of we hadden er al 2 inliggen. Wie anders dan de assistenman vond evenzovele keren de man die altijd op verkeerde momenten de vlag uitsteekt. Het moet gezegd: hij kopte en schoot de niet te missen ballen feilloos in. Nadat Jaap U. het van afstand nog een keertje voordeed (4-0), was het verzet aan de andere kant behoorlijk afgenomen en kon de echte voetbalshow beginnen.
Paul van K. dwars door het centrum, na een steekpass van the a-man, en even later vanaf de achterlijn die hij eigenlijk had moeten voorleggen, maakte er 5 en 6-0 van. Berkhout mocht even tegenspartelen voor 6-1 en daarna ging het verder. Het mooiste moest toen nog komen. Dirk L. paste zijn gebruikelijke wisseltruc met zichzelf toe en meteen voelde je dat er iets bijzonders in de lucht hing. Als eerste was het Pieter D. die op onnavolgbare manier vanaf links het strafschotgebied wist binnen te dringen en wat er toen van zijn voet vertrok is in Berkhout nog steeds een raadsel. Zwabberend en via diverse ledematen lag daar plotseling nummer zeven in de touwen. Alsof het hem inspiratie gaf blijft het volgende raadsel, maar vanaf 8 mei 2011 wil hij (Dirk L.) Inzaghi genoemd worden. Voor vrienden en bekend beter bekend als Pipo! Deze clown wist een perfecte, afgemeten, op goeie snelheid aangereikte c.q. ingespeelde trekbal van the a-man met zijn grote teen dusdanig van richting te veranderen dat de bal als een kanonskogel in de kruising vloog en daar bleef hij (de bal) enkele minuten verbijsterd hangen. Slechts de geur van verbrand leer en geschroeid doelnet achterlatend. Dit kunststukje zou normaal gesproken direct aanleiding zijn voor een nominatie als Man of the Match, maar zoals elke goeie coach betaamt wist hij er met een slappe smoes – te weinig speelminuten – weer onderuit te komen.
Het was weer een mooie dag geworden (vrij naar Paul van K.).
Share Button

Reacties zijn gesloten.