Historie


Staande van links naar rechts: Eddy Commandeur (?), René Laan, Siemen van Diepen, Jaap Ursem, Ton Langedijk, Jos Ligthart, Ge Koomen, Peter Schouten, Peter Bakker, Hans Otsen, Cor Sijm, Jan Laan Czn en Rien Neefjes.

Uit de historie van Zwaagdijk

1930. Een blik in het verleden van zwaagdijk! Oprichting van een voetbalclub in de katholieke Westfriese dorpen vond rond 1930 plaats. Zwaagdijk was er al vroeg bij, in 1930 werd in café De Dragonder tot de oprichting van een club overgegaan. Maar er was nog geen terrein en evenmin was er geld. Maar de heer S. Langedijk toonde zijn belangstelling door een stuk land ter beschikking te stellen tegen een huur van F 300, mits de club voor afrastering en het leggen van een brug over de Dijkgracht zorgde.

Avondenlang zijn de leden, in de weer bij het aanlegen van het veld en aannemer P.C. Laan zorgt voor het slaan van de brug en voor de afrastering. De clubkleuren waren een zwart-wit gestreept shirt en een zwarte broek. Op 24 juni 1930 vond de officiële oprichting plaats. Tot bestuursleden werden gekozen P.C. Laan, J. Imming, J. Otsen, R. Kappelhof en C. Imming.

De eerste wedstrijd werd gespeeld op 27 juni tegen VVW II, ter gelegenheid van de officiële opening van het VVW-terrein. Met 2-1 behaalde Zwaagdijk de zege. Op 12 september werd het eigen veld ingewijd met een wedstrijd tegen VVW I, die met 0-1 werd verloren. In dit seizoen werd gespeeld met 3 senioren en 1 aspirantenelftal.

Zwaagdijk I werd dat jaar kampioen voor SEW II.

1931-1932. Dit jaar is het al een stuk minder, Zwaagdijk I eindigt in de onderste regionen. Van het enthousiasme van het eerste uur is in seizoen 1932-33 weinig meer te merken. De oorzaak is moeilijk te achterhalen mar het ledental beweegt zich in een dalende lijn en met pijn en moeite kunnen 2 seniorenelftallen op de been worden gebracht.

Het 1e elftal eindigt op de laatste plaats. In het seizoen 1934-35 wordt het eerste elftal door een aantal afzeggingen hetgeen leidde tot niet-opkomen door het bondsbestuur uit de competitie gehaald. In het volgende seizoen wordt weer normaal gevoetbald, maar in het seizoen 1935-36 valt het doek voor de club. In een bewogen afscheidswoord in Onze Courant wijt secretaris Klaas Boon het ter ziele gaan van de club voornamelijk aan het ontbreken van elke financiële steun, en dat in een tijd waarin de economie in een dieptepuntverkeerde.

1941. In dit jaar vindt heroprichting van de vereniging plaats. Het ledental bij de heroprichting bedroeg 56. Na enig overleg met het Kerkbestuur komt er een speelveld aan de Tuinstraat tegen de Leek aan. De vereniging, ZVV geheten, speelt zijn eerste wedstrijd op 5 november 1941 tegen SEW II. Er wordt in de oorlogsjaren op kleine schaal gevoetbald en de verslaggeving in de krant is zeer beperkt.  In 1945 wordt weer met 2 elftallen begonnen. Intussen is men verhuisd naar het veld op het land van Blom tegenover Café van Diepen. Er komen nu gouden tijden. In 1953-1954 wordt het 1e kampioen in klasse 2B en het tweede in 3H. Het jaar daarop is RKEDO Zwaagdijk in de laatste wedstrijd nog de baas, maar in 1955-1956 wordt de titel in klas 1B gehaald, voor DWB en St. George. O.a. drie NACO-bussen vol supporters ondersteunden het team in de kampioenswedstrijd uit tegen Flevo, maar tot hun grote teleurstelling moest het feest een week worden uitgesteld. Na promotiewedstrijden tegen JVC en Zaanlandia wordt de 4e klasse bereikt. In 1960 vindt de verhuizing plaats naar de huidige accommodatie. In het seizoen 1962-1963 was Zwaagijk voor het begin van de barre winter op grote achterstand gezet, maar daarna werden bijna alle wedstrijden gewonnen en werd degradatie net nog voorkomen. Het succesvolle team van een aantal jaren geleden begon al wat ouder te worden en uiteindelijk vond degradatie plaats in het seizoen 1964-1965.

De oude kern aangevuld met een aantal jongere spelers slaagde er in 1966-1967 in om terug te keren naar de 4e klasse.  Een niet geheel verwacht kampioenschap, ook nu werd na de winter praktisch alles gewonnen. Zwaagdijk won in de laatste wedstrijd bij DWB en zag koploper St. Victor verliezen. De promotiewedstrijden werden gespeeld tegen Duinranders, voor ca. 3000 toeschouwers en GVO en weer werd de 4e klasse bereikt.

In het seizoen daarop degradeerde het 1e echter alsook alle andere seniorenelftallen. En dan breekt er na verloop van enige tijd een periode van successen aan. Uit de jeugdelftallen komt vele talenten naar voren en die krijgen geleidelijk een plaats in het eerste elftal. In 1972 wordt het kampioenschap van de 1e klasse van de afdeling behaald hetgeen promotie naar de hoofdklasse inhield.

In januari 1976 vind de opening van de nieuwe accommodatie plaats bestaande o.a. uit een kantine en vier kleedkamers. Met de terugkeer van eerst Jaap Ursem en later Sjaak de Lange van Volendam krijgt de vereniging nieuwe impulsen.

In 1977 wordt de titel in de hoofdklasse behaald en twee jaar, in 1979, die van de 4e klas B van de KNVB. O.a. gebrek aan routine was er de oorzaak van dat het verblijf in de 3e klasse maar één jaar duurde.  Sponsor voor het 1e elftal wordt Bouwbedrijf Ruyter.

In 1981 kon de eerste verlichting (6 lichtmasten) op het trainingsveld worden geplaatst dat in 1980 in gebruik was genomen. Hiervoor was aanvankelijk een obligatielening uitgeschreven, en de eerste 20 obligaties waren al aan de man gebracht, toen het nieuws bekend werd dat Piet en Vera Langedijk het gehele bedrag in de vorm van een schenking aan de vereniging hadden toegezegd. In dit jaar werd het 2e elftal kampioen van de 1e klasse B wat recht gaf op een plaats in de hoofdklasse.

In het seizoen 1981-1982 kreeg het 1e elftal versterking van een aantal spelers van buitenaf. In de competitie werd een 2e plaats behaald, achter Zouaven.  Dit seizoen staat in het geheugen gegrift door het winnen van de beker van de afdeling West 1. Na de winter werd in de 3e ronde AFC’34 verslagen, vervolgens steeds voor ruim 1000 toeschouwers o.a. Volendam 2, totdat in de finale in Zaandam op kermiszaterdag IJsselmeervogels klop kreeg. Honderden supporters vergezelden het team op 19 juni naar Zeist voor het toernooi om de nationale amateurbeker.

Tegenstanders moesten zijn ACV, Dubbeldam, Heerlen, Rheden en TSC. Helaas werd dit een verloren dag, slagregens hadden de velden onbespeelbaar gemaakt en de strijd bleef beperkt tot het nemen van penalties. Het behalen van de finale gaf Zwaagdijk recht op deel te nemen aan het nationale toernooi om de KNVB-beker.  In de voorronde, met uitsluitend amateurploegen, kwam een ongelukkige loting uit de bus, nl. een reis naar het verre Emmen dat het daar daarop betaald voetbal zou gaan spelen. Na een 0-0 ruststand werd met 2-0 verloren. In het jaar daarop werd in de halve finale met enige pech verloren van en in Spakenburg.

In dit seizoen 1982-1983 werd voor de eerste keer uitgekomen met reclame op de shirts. Met Bouwbedrijf Ruyter was hiervoor een sponsorcontract afgesloten. In de volgende twee jaren werden o.a. de hoofdklassers Blauw-Wit en Stormvogels en FC Haarlem 2 in de beker verslagen. Zwaagdijk strandde in 1984-1985 inde kwartfinale bij Hollandia. Volgens de krant kwamen hier meer dan 2500 toeschouwers op af, Hollandia hield het op 1600.  Zwaagdijk ging vervolgens in beroep bij de tuchtcommissie van de KNVB die Hollandia tot betaling van f 1.000.- veroordeelde.

In de volgende jaren was het allemaal iets minder, een aantal spelers was vertrokken, al mag de 5-3 overwinning in Heemskerk op hoofdklasser ADO ’20 in de 2e bekerronde van het seizoen 1986-1987 niet onvermeld blijven.  Dan volgen twee seizoen waar de laatste plaats wordt behaald.

In 1988-1989 wordt Knipping Kunststofkozijnen de nieuwe hoofdsponsor, die ook zijn naam zal verbinden aan het jaarlijkse toernooi.
In augustus 1991 werd een uiterst geslaagde feestweek georganiseerd ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan. Hoogtepunt was een wedstrijd tegen eredivisieclub Volendam. Voor 1200 toeschouwers won Volendam met 0-13.  Het wordt allemaal wat minder, in het seizoen 1993-1994 haalt Zwaagdijk maar 8 punten en mag het volgend jaar in de 2e klasse spelen. Ook dit niveau blijkt nog te hoog gegrepen, en na een verloren beslissingswedstrijd tegen Schellinkhout daalt Zwaagdijk in mei 1995 af naar de kelder van het afdelingsvoetbal.

Eén jaar daarna is het Hauwert dat Zwaagdijk verslagen achterlaat in de race om het kampioenschap.

Share Button

Reacties zijn gesloten.