Westfriezen – Zwaagdijk 4 – 0

18 september Westfriezen-Zwaagdijk

Alweer de tweede wedstrijd van de competitie tegen een altijd lastige tegenstander. De voorbereiding van de meesten van ons was als vanouds goed te noemen door tot in de late uren de opening van de nieuwe MFA met onze aanwezigheid op te luisteren. Om negen uur stonden toch veertien man klaar, het was  nog stralend weer, de stemming zat er goed in en niets kon verkeerd gaan. In Zwaag aangekomen doemden er in de verte toch een paar donkere wolkjes aan, maar niets om je druk over te maken.
In de kleedkamer werden wij verrast met het fenomeen inloop shirts. Bedankt Paul. Volgens oud Zwaagdijks gebruik werd eerst gediscussieerd of 1. We in deze shirts ook zouden gaan voetballen; 2. We ze eerst aan zouden trekken, warmlopen, weer terug naar de kleedkamer, shirts uittrekken en rode shirts aan en weer naar het veld; 3. We de blauwe inloopshirtjes over de rode shirtjes zouden trekken, inlopen, daarna de blauwe uit en in de rode gaan spelen. U raadt het al, het werd het laatste. Ondertussen pakten al meer wolken samen boven het mooie kunstgrascompLex van de Westfriezen toen we begonnen te spelen. Omdat Patrick met ons meedeed, moest de burgermeester boevenvangen, dus die was er niet. (Wie snapt het nog?). Timo en Patrick moesten de eerste helft in de dug out zitten en dat troffen ze, want in die helft begon het zoals beloofd door Erwin Krol, gigantisch te regenen. Wij nat, de bal glad en met de rust stonden we 1-0 achter.
Tijdens de rust probeerden we Cees over te halen om onze natte rode shirtjes te verwisselen voor de aangenaam droge inloopshirtjes, maar hij was onvermurwbaar. Dat heb je met die lui die jaren alleen maar met beton en cement gewerkt hebben, die zijn nou niet bepaald van elastiek.
Wij dus weer in onze kletsnatte outfit het veld op, waar het nog steeds regende. Om op de zaken vooruit te lopen, dit duurde dus tot aan het eind van de wedstrijd. Ook de wedstrijd viel voor Zwaagdijk vies in het water. Ondanks 16 doelrijke kansen, ging er niet 1 in, wat misschien ook wel kwam doordat ze Eelco Zeinstra in het doel hadden staan (en de zeiknatte shirtjes) Ik wil geen excuus zoeken voor ons ‘collectieve falen’ (een kreet waar ik overigens een uitstekend selectief gehoor voor heb ontwikkeld, maar dat terzijde), maar dit was wel een verzachtende omstandigheid. De hoofdzaak was echter heel simpel: zij schoten wel raak. Eindstand 4-0, gauw vergeten deze wedstrijd.

The second best of the worst

P.S. Eric mag blijven

Share Button

Reacties zijn gesloten.