Andijk Ve 45 – Zwaagdijk Ve 45 0-1

Een noot v//d coach aflevering 4
Zondag 1 oktober vertrekken we richting Andijk voor onze wedstrijd tegen de plaatselijke AVV. Vorige seizoen een winst en een verlies partij dus het gaat ook deze dag weer spannend worden. Zonder Stefan die volgens Dorus de F1 wou kijken, zonder Nico die bang was zijn spulletjes niet meer te kunnen vinden en zonder Wammes, die ff dreigde om weer mee te doen, maar zaterdag alsnog besloot om het niet te doen, maar met dus een uitgebreide selectie (gelukkig maar) want Paul maakte zijn seizoensdebuut en ook met Jaap die de vorige 15 minuten goed verteerd had gingen we omkleden en net als iedereen in het pak is is daar de 1e afvaller al, Jeroen zijn loerijzer had het begeven. Opstelling gelijk aangepast en daar gingen we van start op het moment dat Max als 1e de finish passeerde. Het spel ging zoals gezegd gelijk op en na 10 minuten nr 6 die uitvalt (Elco) met onwillige enkel.

Paul moest onder de rust weg met gevolg nog 1 1/2 wissel over. Douwe die nog een beetje hieper was ivm de zege van Max en Jaap. De rust werd ongeschonden gehaald met de bril stand. Tijdens de rust vele omzettingen ivm mensen niet op juiste plek maar na de rust dus wel.

Ondanks dat ook Andijk kansjes kreeg werden wij wat sterker, en op het moment dat ik dacht het gaat de goede kant op sloeg het noodlot toe (of toch niet) in ieder geval wel voor onze keeper Walter. Hij verstapt zich, heeft veel pijn en gaat erbij liggen, schrik bij allen maar het meest bij Walter die bang was voor zijn achillespees, koelen met water en proberen op te staan, en op dat moment ging het lampje uit. Gelukkig maar voor even, tot de rolstoel Walter naar de kleedkamer kon brengen. Met de andere Walter (Wally) in doel de wedstrijd tot een goed einde proberen te brengen en Jaap dus eerder dan gepland in het veld waren alle wissels toch zomaar op. Uit een v/ d mooie aanvallen van ons prikte (Pelle/Kuyt/Jorgsen/Kindvall) er een balletje in bij Andijk. Door het geval met de Walters was er veel blessuretijd waarin Andijk met de moed der wanhoop probeerde gelijk te maken wat ze bijna lukte met behulp van onze robuuste rechtsback die van links was weggehaald, en die dacht dat de wedstrijd al over was door iets te hardhandig een Andijker te knuffelen. Pingel. En toen hadden wij…… Wally. Andijk zag er toen ook niets meer in zodat de scheidsrechter kon en mocht affluiten. 0-1 net voordat de coach zonder resultaat naar het ziekenhuis mocht stond het team op. Bedankt nogmaals vanuit mijn bedje. A.s. zondag thuis om 11.00 uur tegen onze noordoostelijke buren, liever geen afberichten meer, die zijn er al genoeg. Ik hoop dat het met Walter J. goed gaat, hij was zondag gelijk ingetapet en het zou een zweepslag zijn. Lets hoop zo. Allen tot zondag. (hoop ik)

De coach.

Share Button

Reacties zijn gesloten.