VVGA – Zwaagdijk VE2 1-7

Zondag 30 april moest het gaan gebeuren, de kampioenswedstrijd (weliswaar in de “middenpoule” na de eerste seizoenshelft), maar een titel is een titel. Met een grote selectie (Jaap, Richard en Elco afwezig, Karel wel mee maar niet in tenue) en trouwe supporters Dirk en Sam moest de klus geklaard gaan worden tegen de nummer laatst in de stand. De zon scheen, de barbecue bij de plaatselijke tennisvereniging draaide op volle toeren en de locatie was vol historie.

Op een steenworp afstand van de oude Meer mocht de titel binnen gesleept gaan worden. Dat dit voor de ene 010-er verlammend werkte, maar voor de andere 010-er juist als doping werkte zal blijken tijdens dit verslag.

Het veld was hobbelig en droog en daar hadden we gezamenlijk erg veel last van. Slechte passes en aannames, struikelpartijen en miscommunicatie lagen ten grondslag aan een matige vertoning in de eerste helft. Van VVGA hadden we echter weinig te duchten, dus ondanks alle slordigheden waren we duidelijk de bovenliggende partij. Waar Kuijt (die ene 010-er) zichtbaar onder de indruk was van de ambiance en daardoor het vizier niet helemaal op scherp had, was het juist die andere 010-er die ons er doorheen sleepte. Marcelino wist een fijne voorzet af te leveren die door Douwe vakkundig werd ingekopt. Het bleef lang 1-0 waar we allang afstand hadden moeten nemen, maar nog voor de rust zou het gaatje wel geslagen worden. Wederom Mars met voorbereidend werk en wederom Douwe als afwerker, ditmaal met een scherp schot vanaf de rand zestien. 2-0 met matig spel sterkte ons in de gedachte dat de titel ons eigenlijk niet kon ontgaan.

2e helft kwamen Marcel en Pieter in de ploeg voor Paul en Jeroen. Vrij vroeg in de tweede helft zou Douwe zijn officieuze hattrick aan laten tekenen. Uit een corner van Nico was hij alert en wist van dichtbij de wedstrijd te beslissen. Het zou ook de opmaat zijn voor een iets betere tweede helft, hoewel we de 3-1 moesten incasseren uit een corner. Het ruime veldoverwicht werd pas in het laatste kwartier echt tot uitdrukking gebracht in de score. En hoe! Het was Pieter, die met een weergaloze uithaal een van de mooiste treffers van dit seizoen voor zijn rekening nam. Gelukkig negeerde hij de coaching (Doe dat nou niet!) en wist miraculeus binnen te schieten via de binnenkant van de paal. Hij mocht zijn AZ shirt nog even showen, zonder hier een kaart voor te krijgen. Ook Patrick mocht nog een duit in het zakje doen. Waar hij in de eerste helft nog weleens een verkeerde keuze maakte voor de goal, wist hij beheerst de 5-1 voor zijn rekening te nemen.  De 6-1 (kopbal Stefan, goede voorzet Pieter) en de 7-1 (Nico) waren voor de statistieken en betekenden ook het slotakkoord van dit seizoen. Het kampioensfeest zal tijdens de veteranen dag losbarsten.

Al met een mooie afsluiting van een toch wel wisselvallig seizoen. Het missen van de “kampioenspoule” en ook regelmatig slordig puntverlies heeft toch niet voor een volledig bevredigend seizoen gezorgd, maar zoals ik al eerder schreef: Een titel is een titel! Allemaal weer bedankt voor de inzet afgelopen jaar en op naar volgend seizoen.

Share Button

Reacties zijn gesloten.