ALC – Zwaagdijk 2 – 2

16 mei 2016

Het eerste van Zwaagdijk trad vandaag aan voor een uitwedstrijd tegen ALC in Abbekerk. De laatste en allesbeslissende wedstrijd van het seizoen stond vandaag op het programma. Na een bijzonder seizoen waarin teams die de ranglijst aanvoerde vaak hun koppositie weer uit handen gaven door punt verlies tegen laag geklasseerde, was het Zwaagdijk die de lijst aanvoerde met nog één wedstrijd te gaan. Berkhout liet het in de afgelopen weken liggen nadat ze nog niet lang geleden Zwaagdijk wisten te verslaan. ALC had het na de winter vooral laten liggen, maar krabbelde de laatste weken juist weer overeind. Het resulteerde erin dat het kampioenschap beslist zou worden in Abbekerk. Zwaagdijk had aan een punt genoeg en ALC moest de overwinning pakken. Een spannende en bijzondere dag stond er dus te wachten.

Met vele supporters was Zwaagdijk afgereisd naar Abbekerk. Vlak voor de wedstrijd begon was er een grote sfeeractie met veel vuurwerk en lawaai, uitgevoerd door de Zwaagdijkse supportersschare. Zwaagdijk was volledig fit en leefde met vertrouwen toe naar de wedstrijd. Wanneer er niemand afwezig was, had Zwaagdijk immers nog niet verloren dit seizoen. Toch was in de warming-up wel te merken dat er een stuk meer spanning was dan normaal. Dat is uiteraard niet vreemd en dat maakt zo’n allesbeslissende wedstrijd ook zo mooi. Zwaagdijk kende één wijziging ten opzichte van vorige week. Keesjan Schouten speelde links achterin en verving daar Korneel Neefjes. Korneel zat op de breed bezette bank, samen met Sven Ursem, René Goedhart, Aron Verdonk en de speciaal voor deze wedstrijd nog één maal opgeroepen Arjan Schouten.

De sfeer zorgde voor een mistig begin van de wedstrijd maar had ook een positieve werking op de spirit van Zwaagdijk. Zwaagdijk wist zeer fel en geconcentreerd aan de wedstrijd te beginnen. Het gaf weinig ruimte weg en er werd zeer hard gewerkt. Hierdoor werd ALC het voetballen zeer lastig gemaakt. In balbezit wist Zwaagdijk enkele keren aardig te combineren. Ruud Groot kreeg in de beginfase al een grote kans middels een kopbal. Deze bal ging echter net naast. Zwaagdijk had controle in de wedstrijd zonder tot hele grote kansen te komen. Enkel aanvallen waren wel dreigend. Tegelijk wist het ALC ook goed van zich af te houden. Alleen uit afstandsschoten en corners wisten de Abbekerkers af en toe gevaar te stichten. Eenmaal leek ALC wel een grote kans te krijgen toen een bal niet goed werd weggewerkt door Zwaagdijk. Gelukkig reageerde de ALC-aanvaller veel te gehaast, waardoor er eigenlijk geen kans ontstond. Zwaagdijk was wel gewaarschuwd. Na zo’n 25 minuten spelen onderschepte Zwaagdijk de bal op het middenveld. De bal kwam bij Patrick Neefjes terecht die met bal richting het vijandige doel dribbelde. Met een pass wilde hij Ruud Groot de diepte in sturen. De pass was echter niet goed en een ALC verdediger kwam er tussen. Ruud Groot zette echter meteen goed druk en wist hem de bal te ontfutselen. Hij sneed meteen naar binnen de zestien in en schoot met links tegendraads op goal. Netjes in het zijnet belandde de bal en zo ontstond er grote ontlading bij Zwaagdijkspelers en -supporters. Dit betekende immers dat ALC al twee keer moest scoren wilde het nog Kampioen worden. Even na de 0-1 leek zelfs de 0-2 in de maak. In een counter van Zwaagdijk dribbelde Ruud Ursem het middenveld in richting vijandig doel. Met een steekbal stuurde hij Nils Dekker de diepte in. Nils kwam vanaf links alleen voor de keeper maar schoot de bal net te ver voor zich uit, waardoor de keeper redding kon brengen. Dit was de kans om de wedstrijd misschien al te beslissen. Helaas voor Zwaagdijk bleef dit uit. Na deze kans verloor Zwaagdijk een beetje de controle en was het blij even snel de rust in te kunnen gaan.

In de rust gaf trainer Hans Knijn aan tevreden te zijn met wat hij tot nu toe had gezien. Zwaagdijk speelde geconcentreerd werkte hard en gaf weinig weg. Er moest op die manier door worden gegaan. Zorgen dat ALC geen snelle goal zou maken was heel belangrijk. Dit zou ze immers veel moraal geven. Als het lukt dit tegen te houden, zou Zwaagdijk vanzelf meer ruimte krijgen omdat ALC steeds meer risico zou moeten nemen. De kansen om de 0-2 te maken doen zich dan vanzelf aan. Dus met dezelfde focus en inzet spelen en de wedstrijd over de streep trekken was het idee.

De tweede helft begon echter niet zoals Zwaagdijk gehoopt had. ALC begon zeer fel en sterk aan de tweede helft. Iets wat we in de eerste niet van ze gezien hadden. Zwaagdijk was verrast en kon even niet omgaan met de druk. Al na een paar minuten werd Zwaagdijk gewaarschuwd middels een doelpunt van ALC die niet door kon gaan wegens buitenspel. Toch viel even later de 1-1. Een vrije trap van de zijkant leek makkelijk te kunnen worden gevangen door Zwaagdijk keeper Robertjan Jansen. Hij liet de bal echter glippen waardoor een ALC-speler de bal zo binnen kon tikken. De eerste helft was toen nog maar net onderweg. Dit gaf ALC veel moraal en ze probeerde op dezelfde voet door te gaan. Zwaagdijk bleef het ook even moeilijk houden. Langzaam maar zeker wist Zwaagdijk zich er echter meer onderuit te voetballen en naarmate de wedstrijd vorderde kreeg Zwaagdijk weer meer grip. ALC wist niet meer zo gevaarlijk te worden als in de eerste fase van de tweede helft en het spelbeeld werd weer iets meer zoals het in de eerste helft was. Vooral in counters werd Zwaagdijk af en toe gevaarlijk. In een van deze kwam Zwaagdijk dicht bij goal. Ruud Ursem loste een schot maar zag deze gekraakt worden. De bal rolde richting achterlijn om een in een corner te resulteren maar Ruud Ursem besloot anders. Op hij rende achter de bal aan en wist deze op mooie wijze voor de pot te lepelen waar Ruud Groot en Nils Dekker nog verkeerde. De voorzet van Ruud ging over de keeper en was precies op maat van Nils. Met een beheerste kopbal werkte Nils de bal binnen en zo leidde Zwaagdijk weer. De ontlading was dit keer nog groter dan bij de eerste treffer. De Zwaagdijkspelers bestormde elkaar om samen dit doelpunt te vieren. ALC moest nu immers in nog ongeveer 15 minuten twee keer scoren en Zwaagdijk rook daardoor het kampioenschap. Korneel Neefjes viel in deze fase nog in voor Keir Dekker. Eerder had Sven Ursem al Jan Komen vervangen. Een spannende slotfase wachtte. Ging het Zwaagdijk dan echt lukken? ALC zette in deze fase alles op alles. Zwaagdijk schoot vooral veel ballen naar voren en kwam er alleen af en toe in een counter nog uit. Verdedigen, verdedigen en nogmaals verdedigen. Dit ging lang goed. De scheidsrechte zette echter telkens zijn klok stil wanneer het spel stil lag. Dus dit kwartiertje leek wel een uur te duren. Toch kwam Zwaagdijk nauwelijks in de problemen. Het stond natuurlijk onder druk maar alleen met afstandsschoten en corners wist ALC wat te proberen. Grote kansen konden ze niet creëren. Het leek te gaan lukken. Totdat de scheidsrechter nog een makkelijk gegeven penalty besloot. Keesjan kreeg in de zestien weliswaar de bal op zijn arm, maar had deze recht langs zijn lichaam en bovendien was er geen Abbekerker dicht in de buurt. De leidsman gaf toch de penalty en deze werd verzilverd. Nog 4 minuten stonden toen op de klok. Vier minuten billen knijpen. Een fase waarin ALC nog twee maal een corner kreeg, waarvaan één dichtbij een doelpunt kwam. Voor hartpatiënten was deze fase niet aan te raden. Maar toch, daar was ie. Het verlossende eindsignaal. De wedstrijd was af. Het benodigde minimum van 1 punt was gehaald. ZWAAGDIJK IS KAMPIOEN!! Kampioenen (2) Spelers renden naar de dug-out waar de trainer, begeleiders en wisselspelers ze ontvingen. Iedereen vloog elkaar in de armen en schreeuwde zijn stembanden bijna kapot. Kampioenen Olé, Olé galmde over het veld in Abbekerk, waar de ALC-spelers verslagen op de grond lagen. Ook supporters mengde zich in het feest en Champagne werd ontkurkt en gespoten. Later werden de medailles door de KNVB vertegenwoordiger uitgereikt en mocht Zwaagdijk de kampioensbeker heffen. In de kleedkamer ging dit feest vrolijk verder en buiten werd trainer Hans Knijn nog even in een sloot gegooid omdat in de kleedkamer geen bad aanwezig was waar een kampioengeworde trainer traditiegetrouw in gejonast moet worden. Met toeterende auto’s en spelers die uit het raam hingen werd de reis weer ingezet naar Zwaagdijk.

Daar stonden alle supporters al om de spelers binnen te halen met een warm onthaal. Binnen in de kantine werd het een enorm feest die ons nog lang zal heugen. Daar werd nog maar eens duidelijk hoe hecht het team is dat kampioen geworden is. In een geweldige broederlijke sfeer werd het feest gehouden en omdat iedereen de dag erna toch vrij was, hebben de spelers de dag er na de grote troep weer opgeruimd. Vrijdag 3 juni kunnen we dit nogmaals met zijn alle vieren, dan is namelijk de kampioensreceptie. Hierover volgt nog meer info. Hopelijk komen vele supporters het feest dan weer samen met de spelers vieren. Het was goed om te zien hoe veel belangstelling er was zowel tijdens de wedstrijd als tijdens het feest daarna. Kampioen word je immers met zijn allen en hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Super was het daarom ook dat veel supporters besloten een vat bier te sponsoren. Het feest kon zo tot in de later uurtjes gevierd worden. Namens de spelers willen we de supporters via deze weg dan ook bedanken voor hun steun dit hele seizoen. Tot slot nog een speciaal bedankje voor trainer Hans Knijn. Na drie seizoen prettig samen te hebben gewerkt scheiden zoals bekend onze wegen. Des te mooier is het dat we de prettige samenwerking hebben kunnen bekronen met een kampioenschap. Hans heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de hechte en sfeervolle groep die wij nu zijn. Na drie seizoen heeft dit tot een fantastische climax geleid. Kampioen en promotie naar de vierde klasse. Zoals we zondag ook met zijn alle zongen: Hansie Bedankt’!!

Kampioenen (1)

The end

Opstelling Zwaagdijk:
Robertjan Jansen; Jasper Buis, Rick Deken, Hein Boon, Keesjan Schouten; Jan Komen (60. Sven Ursem), Patrick Neefjes, Ruud Ursem, Keir Dekker (75. Korneel Neefjes); Ruud Groot, Nils Dekker.

Share Button

Reacties zijn gesloten.