Zwaagdijk Ve2 – Woudia Ve1 1-5

Het gezegde ‘een goeie vlagger verdient punten voor zijn ploeg’ leek in de eerste minuten van deze derby wel erg letterlijk bij de westwouders te horen.

Zodra Zwaagdijk maar in de buurt van gevaar dreigde te komen kreeg er iemand kramp in zijn arm. Menige behoorlijke aanvalspoging werd daarmee in de kiem gesmoord. Maar om nu te zeggen dat daarmee de uitslag verklaard is: nee, de oorzaak voor dit debacle ligt binnen de eigen gelederen. Een nagenoeg onmachtige aanvalslinie tegenover een verdediging van Woudia die vandaag de ‘over mijn lijk’ tactiek had aangenomen. Natuurlijk werden er vanuit het middenveld en verdediging pogingen gedaan om de vijand te bestoken. Maar als dat al lukte gaf de afmaker niet thuis, of claimde zijn schoenen verkeerd om te hebben aangetrokken. Met dat gestuntel wisten de woudlopers wel raad en het eerste de beste schot op doel lag achter Peter. Gelukkig wist Stefan op onnavolgbare wijze een gelijkmaker te scoren, maar dat bleek uiteindelijk de enige opleving. Enkele minuten later lag de 1-2 alweer in het mandje. Daarmee werd ook de rust bereikt en dan verwacht je gedonder in de kleedkamer. Maar niks daarvan. Na de rust werd het alleen maar erger. Woudia kwam helemaal in zijn element en counterde er lustig op los. Zwaagdijk had de bal, maar tot gevaarlijke acties kwam het niet. 1-3 en 1-4 maakten het er natuurlijk niet beter op en toen de 1-5 dreigde te vallen, had de vlagger moeten ingrijpen. Maar ook daar straalde de gelatenheid er van af. ‘Een goeie vlagger verdient punten als het er toe doet’. En zo eindigde deze wedstrijd alsnog in 1-5.

De vlaggenist zonder kramp.

Share Button

Reacties zijn gesloten.