VE2 – Spartanen 2-1

Zwaagdijk veteranen 2 doen goede zaken.

Zondag 1 maart is een gedenkwaardige dag geworden voor een aantal wat oudere voetballers. Vaststond dat het de dag van revenge moest worden tegen de opponent van deze dag; Spartanen. Bij ons lag het nog vers in het geheugen hoe wij enige tijd terug in Wognum waren bestolen van de dik verdiende punten (zie verslag van 23-11-2014). Gedenkwaardig is deze dag ook voor onze kantine beheerster Margreet, ze is op deze dag jarig. Voor haar kon deze dag al niet meer stuk, omdat ze door al die mannen  gekust en gefeliciteerd wordt.

De focus was deze dag bij de oude mannen brigade zeker aanwezig. Al voor dat de tegenstander op ons sportcomplex waren gearriveerd was de complete selectie van ons al druk doende de stramme ledematen in het voetbalpak te hijsen. De wasbaas had voor deze gelegenheid de shirts met korte mouwen maar weer eens meegenomen, omdat die zo mooi afsteken bij het rood-wit van de tegenstanders. Een enkele negatieve opmerking hierover werd niet gehoord door het veelvuldig ophalen van enkele (letterlijke) snotneuzen. De tijgerbalsem is hier tegen ook een probaat middel. Door de geblesseerden en afwezigen moest de coach toch weer een gewijzigde opstelling uit de hoge hoed toveren. De namen werden bekend gemaakt en de te volgen tactiek moesten we uitvoeren in een 4-4-2 opstelling omdat we toch wel op onze tellen moesten passen. Het zijn net sluipmoordenaars die wognummers en dat bleek ook wel in het vervolg van de wedstrijd.

Na de warming up stellen we ons op zoals de coach had bevolen. Na het eerste fluitsignaal van de ref. rolt de bal over de groene mat. Al snel blijkt het eenrichtings verkeer te zijn op het vijandelijke doel. Een groot veld overwicht resulteert nog niet in echt grote kansen. Een paar kleine en halve kansjes of net de laatste pass nog niet op maat. We gaan enthousiast verder want we ruiken bloed. Maar dan komt het eerder genoemde sluip werk van de tegenstander toch weer om de hoek kijken. Bij de eerste en enigste aanval van importantie van Spartanen weten zij een van hun spelers vrij voor doel te zetten. Heel Zwaagdijk houdt zijn hart vast, wat gebeurt hier. Gelukkig was deze wognummer nog niet goed wakker en schoot de bal ver naast. Wij waren wel heel goed gewaarschuwd als we dat al nog niet waren. Bij rust nog 0-0 geheel tegen de verhouding in. Onze normaal gesproken vaste vlagger kon het niet langer aanzien en ging met zijn Aafie ergens anders heen. Freek moest ook weg en moest bijna zijn schoenen nog inleveren maar een ¼ maat verschil verhinderde dat. Met anderhalve schoen ging Steef het ook de 2e helft gewoon proberen. De opstelling veranderde  in 4-3-3 want Cees wou winnen, meer druk en nog meer inzet en het zou goed komen. De aftrap 2e helft en het spelbeeld veranderde niet. Zwaagdijk had de bal en viel aan, maar nog steeds geen grote kansen. En je weet, waar de een aanvalt en niet scoort doet de ander dat wel. En ook nu; wij met z’n allen in de aanval, een lange hijs van Inia en twee van die sluipschutters komen op onze doelman af, ze spelen nog samen ook scoren geheel tegen de verhouding in 0-1. Ik heb iemand horen vloeken waarvan ik hier de vertaling even geef; g@#$%g&^%$#@K%$t. U begrijpt een volkomen begrijpelijke reactie. Nu moesten wij voor de 2ex aftrappen in plaats van zij. Wederom onrecht hing in de lucht. Maar onze koppies gingen niet omlaag maar weer naar voren en aanvallen maar. Even later een bijna identieke situatie; 2 sl.m. uit Wognum op de keeper af maar nu wat minder samenspel, en in eendrachtige samenwerking wisten Ted en Pe dit gevaar te neutraliseren. Een zucht van opluchting ging door ons team. Maar nog was de koek niet op. Weer zon uitval van Wognum maar nu met maar 1 tegenstander. Onze keeper probeert dit gevaar te bezweren ver buiten z’n doel. De aanvaller van Wognum schrikt hier zo van dat hij over het uitgestoken been van de keeper springt en daarna z’n eigen laat vallen. Rooood schreeuwt alles wat uit Wognum komt. Maar de goed leidende scheids had ook dit goed gezien. En alle commotie omtrent dit akkevietje kwam ons goed uit. Eindelijk valt de bal een keer goed en Pelle maakt gelijk. Halve gerechtigheid. Nog een minuut of 7 scheiden ons van weer een gelijkspel tegen deze tegenstander. Offfffffffff?????????? Weer een aanval van ons en waar eerst alles net niet lukte lukte het nu 3 minuten voor tijd eindelijk wel. Pelle veroverd de bal, houdt zich staande in het fysieke geweld van 3 Spartanen, geeft de bal mee aan Marcelino die een paar tegenstanders uitspeelt en ook de keeper het nakijken geeft. 2-1. Hele gerechtigheid. Heel Wognum was het hiermee niet eens en schreeuwden moord en brandt. Zij waren dus wel vergeten hoe zij hun thuiswedstrijd een punt geschonken kregen. Ze hadden geen zin meer om nog serieus te voetballen en de ref. maakte wijselijk een eind aan deze enerverende wedstijd

 

De on democratisch benoemde motm

Share Button

Reacties zijn gesloten.