Zwaagdijk VE2 – Spartanen VE1 2-3

Zondag 6 april even over 10 uur smorgens.

Ondergetekende komt de kantine als eerste speler van het oudste vet. Team binnen. Maakt een praatje met de altijd vrolijke kantine beheerster Margreet krijgt een koppie koffie van een Valken  speler die tegen de jonkies moeten. Tot zover nog geen nieuws. Dan zegt Margreet ineens tegen mij; ik wil niet dat Spartanen hier kampioen wore want ik ken niks an ze verdienen. Ze komen en gaan zonder de kantine van binnen te zien. Dus als jij (ik) nouw es geen bal doorlaat kunnen jullie winnen. Ja zeg ik, den ken dat, maar ik ben bang dat ze te sterk voor ons zijn. Langzaam komen ook de andere spelers binnen en den is er ien (de italiaan) die zegt noh we winnen gewoon van ze. Het zelfvertrouwen groeide bij ons gruwelijk. Maar den komen de Spartanen en we zien het al ze benne op volle oorlogs sterkte, ze benne der allegaar. De Iniaas, de Berepote, de Suikers en weet ik vul wie nag meer. Tijd om te omkleden, den komt er weer wat gezever over de korte mouwtjes want wij gaan vandaag in het blauw. Van onder of is dat wel mooi trouwens; rood (sokken) wit (broek) blauw (shirt). Toch een mooie opsteker.

Den begint onder leiding van onze toekomstige speler Marcelino (die overigens een prima wedstrijd floot) de wedstrijd. De nummers 1 en 2 van onze poul maken er inderdaad een wedstrijd van, het spel golft in een hoog tempo op en neer. De iene mooie aanval na de aare van ons wordt gevolgd door  mooie aanvallen van hun. Met de opdracht van Margreet in m’n hoofd houw ik alles teugen wat op me of komt. En het heb resultaat; Na 5 minuten weer zon sprankelende aanval van ons dit keer over rechts een voorzet eeeeeeennnnnnn een snoei harde kopbal van die ene Pele en het is 1-0. Een prachtige opsteker en volkomen verdiend. Met hand en tand blijven we die stand verdedigen. En proberen zelfs ook nog de 2-0 te forceren. Dat lukt bijna, maar net niet. En dan vlak voor de thee 1-1. Tijdens de thee opbeurende woorden van de coach, geen wissels die erin willen dus gaan we er weer voor. Een onschuldig achter balletje wordt een nachtmerrie. Een keeper (ik zal geen namen noemen) schiet de bal met de bedoeling om onze linksback in stelling te brengen de bal zomaar naar een Spartaan. Die verschiet zo van dit cadeautje dat ie de bal bijna nog verspeelt ook maar na veel geharrewar toch 1-2. Baale een doelpaal bijna in 2en getrapt wat gescholden op me eigen en geprobeerd om weer geconcentreerd de rest van de westrijd te spelen. De aanvallen golven weer op en neer. Dan is er een Spartaan die zeker meedelijde had met mij en mijn foutje, want hij slaat voor iedereen zichtbaar de bal met de hand weg uit hun 16 meter. Pingel, en den hebben wij Ted; 2-2 Iedereen weer bloid, nag een paar minuutjes en den zijn ze gien kampioen. Maar den slaat het noodlot toch nag toe. Een paniek trap van hullie verdediger wordt voledig onbedoeld een mooie diepte paas, die wij denken weg gewerkt wordt door een verdediger van ons. Maar voor het eerst in z’n voetbal leven (en dat is toch al een toitje) twijfelt deze speler. Zal ik em terug koppen op die grabbelaar achter mij, of zal ik em weg skiete, of zal ik em mooi annemen en den nag ien keer een mooie aanval opzetten. Evkes te lang docht Jaap, een Spartaan docht als jij twoivel gaan ik er wel mee an de haal. Nag niks an de hand, hij komt op me of en ik zal m’n voutje wel effe goed make. Ik wil op de bal vallen maar leit ie nouw net een skoin beweging make weer ie zelf intrapt. Maar ik ook, tergend langzaaaaaaaaaaam 2-3 . Benne ze toch kampioen maar we hewwe het ze wel moeilijk maakt tot de leste seconde. En als straf most ik dut stukkie skroive (tikke) Piet

Veteranen 2 heeft nu een lentestop in deze rare competitie, de 1e wedstrijd is pas op 4 mei

Share Button

Reacties zijn gesloten.